Listing 1 - 7 of 7 |
Sort by
|
Choose an application
Dat zelfverwonding een complex probleem is, is overduidelijk. Het is moeilijk te aanvaarden dat cliënten zo lijden en hulpverleners zich vaak geen raad weten met dergelijke problematiek. Centrale vragen zijn: welke kenmerken heeft zelfverwondend gedrag die van belang zijn voor de keuze van de verpleegkundige interventies? Kan een typologie gemaakt worden van verschillende vormen van zelfverwondend gedrag? En tot slot, welke verpleegkundige interventies zijn volgens experts geschikt en welke overwegingen en beslissingen spelen bij het beoordelen van verpleegkundige interventies als (on)geschikt een rol? Dit boek is geworteld in de praktijk. Ruim 30 personen - cliënten, verpleegkundigen en behandelaars - hebben meegewerkt aan de totstandkoming van dit boek. In dit boek is de kennis en ervaring met hulpverlening bij zelfverwondend gedrag vanuit de vrouwenhulpverlening en de regulier zorg geïntegreerd.
616.891 --- Zelfverminking (automutilatie) --- Automutilatie (zelfverwonding) --- Psychiatrie --- 606.3 --- borderlinesyndroom (gez) --- psychiatrie (gez) --- zelfverminking (gez) --- Psychoneuroses (neuroses)
Choose an application
Zelfbeschadiging is een thema waarop lang een taboe heeft gerust. Gelukkig komt er steeds meer aandacht voor : er wordt beter naar cliënten geluisterd en er wordt onderzoek gedaan naar behandelmethodes en richtlijnen. Het doel van dit boek is het thema nadrukkelijk aandacht te geven in plaats van het te negeren of te bagatelliseren. Het zelfbeschadigende en suïcidale gedrag wordt als uitgangspunt genomen, niet de onderliggende problematiek
Psychiatry --- psychiatrische verpleegkunde --- zelfverminking --- zelfdoding --- Zelfverminking --- Zelfmoord --- Preventie --- Zelfverwonding --- Hulpverlening --- Preventie. --- Zelfmoord ; preventie --- Automutilatie (zelfverwonding) --- Zelfdoding (suïcide, zelfmoord) --- automutilatie --- zelfmoord --- 328.9 --- zelfdoding (suïcide, zelfmoord) --- zelfverminking (automutilatie)
Choose an application
Zelfvertrouwen gaat gepaard met gevoelens van schaamte en schuld. Mensen die zelfverwonden, hebben moeite om over hun gedrag te praten. Dit uit angst om als psychiatrische patiënt of 'aandachttrekker' te worden gestigmatiseerd. Voor verpleegkundigen is het vaak moeilijk om een goede relatie op te bouwen met patiënten die zelfverwonden, en om hen adequaat te begeleiden. Dit interventiepakket wil verpleegkundigen en patiënten die zelfverwonden, ondersteunen in hun samenwerking. Belangrijk is een signaliseringsplan, gericht op de bevordering van zelfredzaamheid in het omgaan met zelfverwonden. Hierbij staan drie doelen centraal: de bevordering van de communicatie tussen verpleegkundige en patiënt, de vroegtijdige signalisering van oplopende stress en (dreigend) zelfverwonden, en het uitvoeren van interventies gericht op het omgaan met zelfverwonden. De aangereikte interventies houden rekening met de grote verscheidenheid van patiënten die zelfverwonden. "Begeleiding van patiënten die zelfverwonden" bestaat uit een studiegedeelte, een werkboek en praktische invulschema's.
psychiatrische verpleegkunde --- Psychiatry --- psychiatrische behandelingsmethoden --- Psychiatric nursing --- zelfverminking --- 616.89 --- Zelfverminking (automutilatie) --- 607.48 --- Begeleiden --- Zelfverwonden --- Interventie --- Verpleegkunde --- Patiënt --- Psychopathologie --- Zelfverminking --- Verpleegkundige interventies --- (verpleegkundig) --- Automutilatie (zelfverwonding) --- psychiatrie --- zelfverwonding --- Provincie West-Vlaanderen --- Verpleegkundige interventie
Choose an application
Uit recent Europees onderzoek blijkt dat het aantal jongeren dat zichzelf verwondt, toeneemt. Ook scholen en andere organisaties hebben bijgevolg meer en meer te maken met het fenomeen. Voor leerkrachten en leerlingenbegeleiders is het niet gemakkelijk om hiermee om te gaan. Ouders en vrienden weten zich meestal ook geen raad en voelen zich onmachtig wanneer ze geconfronteerd worden met een jongere die zichzelf verwondt. De eerste opvang en blijvende steun door direct betrokkenen blijkt van groot belang te zijn in het hulpverleningsproces. Als zij beschikken over de juiste informatie en praktische handvatten hebben, die gebaseerd zijn op een oplossingsgericht model, kunnen ouders, school en vrienden van onschatbare waarde zijn voor deze jongeren. Zo hebben zij onder meer behoefte aan ondersteuning om te kunnen reageren op de zogenaamde 'krasepidemies'. Een school kan rond dit thema een efficiënte, preventieve taak vervullen.
zelfverminking --- jeugd --- Psychiatry --- Educational psychology --- psychosociale hulpverlening --- S2007118.JPG --- zelfverwonding --- 37.015.3 --- 606.4 --- jeugdpsychiatrie --- 433 --- 606.329 --- gedragsstoornissen --- hulpverlening --- jeugdigen --- leerlingenbegeleiding --- opvoeding --- psychopathologie --- Automutilatie (zelfverwonding) --- 616.89 --- Hulpverlening --- Jeugd --- Onderwijs --- Zelfverminking --- 37.015.3 Pedagogische psychologie --- Pedagogische psychologie --- 616.2 --- kinderpsychiatrie, jeugd- en adolescentiepsychiatrie --- Opvoeding in de praktijk --- Overige neurosen --- Kinderpsychiatrie - Jeugd- en adolescentiepsychiatrie --- Zelfverwonding --- Geestelijke gezondheidszorg --- Provincie West-Vlaanderen --- Jongere
Choose an application
Zelfverwondend gedrag is een aangrijpend fenomeen. Deskundigen uit Vlaanderen, Nederland en de Verenigde Staten van Amerika belichten in dit boek vanuit verschillende invalshoeken de diagnose en de behandeling van ZVG. Uitdrukkelijk komt ook het toepassen van inzichten in de praktijk aan bod, aan de hand van uitgebreide casussen. Deze publicatie is ontstaan uit een tweedaags internationaal symposium bij het vijftigjarig bestaan van de Stichting Marguerite-Marie Delacroix in Tienen. Inhoudsopgave : J. Van Driessche: ZVG binnen de Stichting Marguerite-Marie Delacroix -W. Vandereycken: Zelfverwonding bij psychiatrische patiënten -W.I. Gardner: Diagnose en behandeling van ZVG -WM.A. Verhoeven: Farmacologische behandeling van ZVG -H. Wouters: Verbeterd leven -A. Doren: ZVG bij mentaal gehandicapte personen: ontwikkelingspsychologische benadering -A. Vogels & J.-P. Fryns: Ethiologisch-genetisch onderzoek bij ZVG: nieuwe inzichtenP. Jonckheere: Klacht of aanklacht? Psychoanalytischfenomenologische benadering -D. Seys: Elektro-aversietherapie -D. W Kraijer: Zichzelf pijn doen/verwonden, verstandelijke beperkingen en autismespectrumstoornissen -J. Marrecau & B. Sikma: Praktijkervaringen. Een perspectief voor JiirgenI. Abrams: Zelfverwonding en automutulatie -H. Jorens en K. Van Turnhout: Tim vertoont reeds lange tijd ZVG -J. Ghyoot: CrisisinterVentie en bonsaï -L. Creemers: Van ZVG naar zelfvertrouwen.
Zelfverminking --- Mentaal gehandicapten. --- imago --- Psychiatry --- personen met een mentale beperking --- zelfverminking --- zelfbeeld --- Social policy and particular groups --- 37.015.3 --- automutilatie --- mensen met een mentale beperking --- psychiatrie --- Geestelijke gezondheidszorg --- Gehandicapten --- Psychiatrie --- Psychologie --- 326 --- 606.329 --- gedragsstoornissen --- mentaal gehandicapten --- psychopathologie --- Automutilatie (zelfverwonding) --- 606.3 --- mentaal gehandicapten (gez) --- zelfverminking (gez) --- 616.89 --- Behandelingen --- Diagnostiek --- Personen met een mentale handicap --- Mentaal gehandicapten --- Zelfverwonding --- 37.015.3 Pedagogische psychologie --- Pedagogische psychologie --- Soins de santé mentale --- Handicapés --- Sociale problemen van en zorg voor mentaal gehandicapten; algemeen --- Overige neurosen --- PHL-Healthcare 12 --- psychiatrische stoornissen --- probleemgedrag --- zelfverwonding --- 616.2 --- Gedragstherapie --- Verstandelijk gehandicapten --- Colloquia
Choose an application
374.32 --- Orthopedagogiek --- Eenoudergezin --- Ouder-kind relatie (moeder-kind relatie) --- Vaderschap --- Conflicthantering --- Crisisinterventie (opvangcentrum, acute psychiatrie) --- Jeugd --- Kinderpsychiatrie (jeugdpsychiatrie) --- 186 Kinderrechten en welzijn --- Geestelijke gezondheidszorg --- Jeugdbescherming --- Jeugdproblematiek (jongeren) --- Zelfverminking (automutilatie) --- Jeugdcriminaliteit (jeugddelinquentie) --- Opvoeding --- Pedagogiek (opvoedkunde) --- Filosofie (sociale) --- Welzijnswerk --- Adolescentie (jeugdpsychologie, puberteit) --- Algemene pedagogiek (opvoeding, pedagogie) --- Automutilatie (zelfverwonding) --- Borderline --- Eenoudergezinnen --- Ethiek in de hulpverlening (hulpverleningsethiek) --- Filosofie van het welzijnswerk (maatschappelijk werk, levensbeschouwingen, welzijnswerk, levensbeschouwingen) --- Gezinsmaatschappelijk werk --- Jeugdhulpverlening --- Jeugdmisdadigheid (delinquente jeugd, jeugdcriminaliteit, jeugddelinquentie) --- Ontwikkelingspsychologie (levenslooppsychologie) --- Ouders / ouderschap --- Vaderschap/ vaderfiguur --- S20080558.JPG --- jeugdzorg --- welzijnswerk --- Jeugdvormingsbeleid --- 362.7 --- 361 --- 374.32 Jeugdvormingsbeleid --- 159.922.7 --- 159.922.7 Kinderpsychologie --- Kinderpsychologie --- 186 Kinderrechten en Welzijn
Choose an application
Het boek beschrijft op een zeer inzichtelijke wijze de behandeling van een aantal bijzondere psychische problemen. Het gaat over innerlijke impulsen, die leiden tot problemen als ze onbeheersbaar worden. Daarom worden deze ook ziekelijke impulsen genoemd. Na een inleidend hoofdstuk over stoornissen in de impulscontrole wordt een aantal problemen beschreven met een mogelijke behandeling. Het gaat hierbij over een ziekelijke drang van vreetbuien en lijnen (hoofdstuk 2), over het hebben van tics zoals het syndroom van De la Tourette (hoofdstuk 3), over het roken en stoppen met roken (hoofdstuk 4), over het nagelbijten en uittrekken van haren (hoofdstuk 5), over zelfbeschadiging ofwel automutilatie (hoofdstuk 6) en over ongecontroleerd slaapgedrag zoals slaapwandelen, nachtmerries en angstaanvallen (hoofdstuk 7). Ieder hoofdstuk staat op naam van twee of drie schrijvers, die zoals blijkt uit een toegevoegde lijst van personalia, verbonden zijn aan een universiteit of werkzaam in de GGZ. Zij kennen de problemen uit onderzoek of directe praktijk. Het boek is zeer geschikt voor hulpverleners, die te maken krijgen met genoemde problemen. Het vraagt wel enige psychologische kennis. Met een uitgebreide literatuurlijst bij ieder hoofdstuk en een register van trefwoorden. (Drs. J.H.A.M. Bekkers) © NBD Biblion
Disruptive, Impulse Control, and Conduct Disorders --- Compulsive Behavior --- 616.891 --- #KVHB:Psychiatrie --- #KVHB:Syndroom van Gilles de la Tourette --- #KVHB:Eetstoornissen. Zie ook: Voeding --- #KVHB:Slaapstoornissen --- #KVHB:Roken --- #KVHB:Automutilatie --- #KVHB:Onychotillomanie --- psychiatrie --- 606.3 --- Tabak --- Slaap --- Psychologie --- Tics --- Psychiatrie --- Gilles de la tourette (syndroom van) --- Zelfverminking (automutilatie) --- Anorexia nervosa --- Boulimie --- Dwangneurose (obsessief-compulsieve stoornis) --- Slaapstoornissen --- Slaapwandelen (somnambulisme) --- Tabak roken --- Gedragsstoornissen (probleemgedrag) --- Automutilatie (zelfverwonding) --- Eetstoornissen (dwangmatig eten) --- Roken --- Tics (ziekte van Gilles de la Tourette) --- Eetstoornissen --- Gedragsstoornissen --- Gilles de la Tourettesyndroom --- Impulsen --- Slapen --- Zelfverminking --- anorexia nervosa --- boulimie (boulimia nervosa) --- eetstoornissen --- gedragsstoornissen --- nagelbijten --- roken --- slaapstoornissen --- ticstoornissen --- zelfverminking (automutilatie) --- therapy. --- Psychoneuroses (neuroses) --- psychopathologie, psychiatrische ziektekunde, neurosen, psychosen, oorlogssyndromen en verslavingsziekten --- Tabac --- Sommeil --- (zie ook: psychologie) --- (zie ook: Gilles de la Tourettesyndroom) --- Dwangneurosen --- Dwangneurosen. --- zelfverminking --- Psychiatry --- stoornissen in de impulscontrole --- therapy --- Provincie West-Vlaanderen
Listing 1 - 7 of 7 |
Sort by
|