Listing 1 - 10 of 12 | << page >> |
Sort by
|
Choose an application
Choose an application
Choose an application
Choose an application
In patients with neuromuscular disorders (NMD) and thoracic wall deformities (TWD) alveolar hypoventilation can occur once the respiratory muscles become insufficient. Non-invasive ventilation can be started to reduce hypercapnia and to improve symptoms.Previous studies in patients with NMD and TWD showed an increased survival and quality of life after initiation of NIV. Although NIV is mostly applied to reduce alveolar hypoventilation during the night, only very few studies have searched for the effect of NIV on the quantity and quality of sleep.One of the most typical symptoms of alveolar hypoventilation is increased daytime sleepiness, which has a possible negative effect on physical activity. Few small studies (n<10) have found positive effects of NIV on muscle strength and the 6 minute walking distance, but no research has been done on the effect of NIV on physical activity.In a first part we will search for the effects of NIV on the quantity and quality of sleep in patients with amyotrophic lateral sclerosis (ALS). A large group of ALS patients is in follow-up at the Neuromuscular Reference Centre of the University Hospitals Leuven. If alveolar hypoventilation occurs, most of these patients are sent on to our sleep lab to initiate NIV. By using polysomnography (objective measurement) and patient reported outcomes (subjective measurement) the effect on quantity and quality of sleep is measured. Further on, research will be performed to investigate the influence of NIV on the sympathicovagal balance and an attempt will be made to create an “ideal” protocol for titration of NIV.A second part will focus on theeffects of NIV on physical activity in patients with NMD and TWD. Physical activity will be objectively measured before and after initiation ofNIV by physical activity devices together with the measurements of physical capacity and the endurance and strength of peripheral and respiratory muscles.
Choose an application
Obstructive sleep apnea (OSA) is a sleep-related breathing impairment with a prevalence of 13-33 % in men and 6-19 % in women. It is characterized by hypopnea (decreased airflow) and apnea (absence of airflow) episodes, which are caused by a partial or total pharyngeal collapse, resulting in sleep fragmentation and poor sleep quality. Due to intermittent hypoxia, arousal-related sleep fragmentation and changes in intrathoracic pressure, OSA can display long-term consequences, like cardiovascular diseases, meaning that a prompt diagnosis and accurate treatment are required. While continuous positive airway pressure (CPAP) remains the gold-standard treatment, there is an increasing need for alternative treatments, as a significant proportion of patients shows a low compliance to CPAP treatment. Furthermore, studies found that the level of physical activity (PA) is decreased in OSA patients, although PA seems to have a lot of benefits in these patients. As there is not much research about the physiological factors that cause physical inactivity in OSA, the primary objective of this study is to investigate the difference between OSA patients, willing to start CPAP therapy, with different levels of PA. In order to analyse the data more deeply, patients at baseline were also divided based on the Tudor-Locke classification, apnea-hypopnea index (AHI) and Epworth Sleepiness Scale (ESS). The secondary objective is to investigate if PA can be increased, in low active OSA patients on CPAP therapy, by using a tele-coaching program. This could help to detect different OSA phenotypes with a possible improvement of PA with specific interventions and further individualisation of OSA treatments. Patients received an activity monitor for 7 days. Afterwards, patients were divided into a low active group (<7500 steps/day), in which they were randomly divided into a control (CPAP only) and an intervention group (CPAP + tele-coaching), and high active group (≥7500 steps/day). In the intervention group, patients were motivated to increase their number of steps by using a tele-coaching program and a pedometer. Dividing patients in a low and high active group only revealed a significant higher systolic BP and number of females in the low active group. Classification based on Tudor-Locke, AHI and ESS did not deliver important significant results. In the second part of the study, patients in the intervention group had a significantly more optimal body composition after 3 months, compared to the control group. The ESS decreased significantly from 9.7 ± 4.2 to 4.4 ± 3.8. Furthermore, their mean number of steps increased above the threshold of 7500 steps per day (7573.0 ± 3431.0 steps/day) and their mean metabolic equivalent of tasks minutes (MET*min) expanded from 94.5 ± 62.4 to 218.0 ± 202.6 MET*min per day. Lastly, their inactive time decreased significantly from 7215.0 ± 1405.0 to 6198.0 ± 1880.0 min per week. To conclude, PSG and clinical parameters do not seem to have an impact on PA in patients with moderate-to-severe OSA, with the exception of the female phenotype, which is possibly associated with a low activity profile. Larger future studies in females are required to confirm this. Tele-coaching shows to be effective to increase PA levels in OSA patients, unlike CPAP monotherapy, that not appears to be sufficient to boost PA. Longer follow-up studies with bigger sample sizes are necessary in order to fully validate this.
Choose an application
Purpose: The aim of this study was to prospectively evaluate the relationship between physical activity and obstructive sleep apnea (OSA). Secondly, a feasibility trial was performed to observe whether physical activity could be improved in low-active patients with the use of a telecoaching program. Methods: Twenty-three patients with newly diagnosed moderate to severe OSA (apnea-hypopnea index(AHI) 15 / h sleep) were recruited from the University Hospitals Leuven. Assessments included a 7-day actigraphy with metabolic equivalent of tasks (METs), the Epiworth sleepiness scale and several sleep parameters (AHI, arousal index, sleep efficiency and total sleep time). Patients categorized as low-active (7,500 steps/day) were randomized in a control and intervention group. The intervention group received telecoaching next to the usual care of continuous positive airway pressure (CPAP) treatment. Within the group of low-active patients exercise capacity (6-minute walking distance) and body composition were also assessed. Results: Patients performed 7,869 2,741 steps per day. A correlation was found between physical activity levels (expressed as time spent in activities=3 METs) and OSA severity (r=0.469, p=0.028). In the low-active group (10 patients), a significant correlation was found between a higher ESS score and less time spent static (r=-0.629, p=0.046) and active (r=-0.632, p=0.047). The preliminary results of the telecoaching program showed a mean increase of 1,502 steps per day, although this was not seen for all patients. Conclusions: Physical activity levels are lower in some OSA patients, a telecoaching program seems feasible based on the first results. Larger studies are required to confirm this statement.
Choose an application
In deze maatschappij waar steeds meer de nadruk gelegd wordt op gezonder eten en leven en waar bewegen en fysieke activiteit een steeds grotere rol spelen, is het belangrijk om het effect van deze fysieke activiteit te kunnen aantonen. Een groot deel van de bevolking kampt met overgewicht, rookt of heeft een sedentaire levensstijl met toenemende risico’s op cardiovasculaire aandoeningen, hypertensie, type 2 diabetes, osteoporose, kanker, … Aangezien obesitas de belangrijkste risicofactor is voor één van de meest voorkomende slaapaandoeningen, namelijk obstructief slaapapneu (OSA), en fysieke activiteit het risico op OSA doet dalen, is het interessant om te kijken naar manieren die de fysieke inactiviteit bij mensen met OSA zouden kunnen verbeteren. De digitalisering van de samenleving speelt een belangrijke rol in de maatschappij en is samen met verschillende smartphone applicaties een deel geworden van ons dagelijks leven. Deze technologieën worden de dag van vandaag reeds gebruikt in het promoten van een gezondere en actievere levensstijl. Daarnaast is motivatie ook een belangrijk aspect, zeker wanneer men kijkt op lange termijn. In onze studie combineren we beiden. De telecoaching procedure werd namelijk uitgevoerd via een smartphone applicatie gelinkt aan een stappenteller. Na elke week werd het aantal stappen geëvalueerd en werden de patiënten aangemoedigd om het aantal stappen per dag te verhogen. Deze resultaten werden vergeleken met een controlegroep waarin patiënten met OSA enkel behandeld werden met continue positieve luchtwegdruk (CPAP). Dit is tot op de dag van vandaag nog steeds de meest effectieve therapie voor OSA maar CPAP alleen schiet tekort om deze patiënten voldoende fysiek actief te maken. Na een periode van 12 weken werd in de telecoaching groep een verhoging van het aantal stappen per dag waargenomen. We konden concluderen dat CPAP gecombineerd met de telecoaching procedure mensen met OSA kan aanzetten om meer fysiek actief te zijn. Verder zagen we een duidelijke verbetering in de levenskwaliteit, meer bepaald op het vlak van energieniveau. Ook was er een duidelijk verschil waarneembaar in de functionele inspanningscapaciteit, wat aangeeft dat deze mensen wel effectief een klinisch belangrijk verschil opmerken.
Choose an application
Obstructive sleep apnea (OSA) is the most common sleep disorder, with a still increasing prevalence. Physical activity (PA) and exercise are key determinants for good health. Furthermore, PA could decrease the risk for many non-communicable diseases. This review examines the effects of PA and exercise in OSA patients. The objective of this study is to provide an overview and interpretation of different studies regarding the relationships between PA, exercise and OSA. To become information for this review, electronic databases were searched for English articles published before August 21, 2017. Search terms were ‘Sleep Apnea, Obstructive’ and ‘Exercise’. The results of this review show that low levels of PA are associated with higher odds of OSA. Furthermore, a negative correlation between PA level and OSA severity is shown. Additionally, OSA impairs the aerobic exercise capacity significantly. OSA patients also have a poor hemodynamic response to exercise, which is related to OSA severity. Findings on the influence of continuous positive airway pressure (CPAP) on OSA are mixed. Furthermore, a regular, predominantly aerobic, exercise training significantly reduces OSA severity, even without a significant decrease in body weight. In conclusion, the available evidence suggests that further research is necessary to explore the relationships between PA, exercise and OSA and to examine the efficacy of exercise as alternative treatment for OSA.
Choose an application
In deze maatschappij waar steeds meer de nadruk gelegd wordt op gezonder eten en leven en waar bewegen en fysieke activiteit een steeds grotere rol spelen, is het belangrijk om het effect van deze fysieke activiteit te kunnen aantonen. Een groot deel van de bevolking kampt met overgewicht, rookt of heeft een sedentaire levensstijl met toenemende risico’s op cardiovasculaire aandoeningen, hypertensie, type 2 diabetes, osteoporose, kanker, … Aangezien obesitas de belangrijkste risicofactor is voor één van de meest voorkomende slaapaandoeningen, namelijk obstructief slaapapneu (OSA), en fysieke activiteit het risico op OSA doet dalen, is het interessant om te kijken naar manieren die de fysieke inactiviteit bij mensen met OSA zouden kunnen verbeteren. De digitalisering van de samenleving speelt een belangrijke rol in de maatschappij en is samen met verschillende smartphone applicaties een deel geworden van ons dagelijks leven. Deze technologieën worden de dag van vandaag reeds gebruikt in het promoten van een gezondere en actievere levensstijl. Daarnaast is motivatie ook een belangrijk aspect, zeker wanneer men kijkt op lange termijn. In onze studie combineren we beiden. De telecoaching procedure werd namelijk uitgevoerd via een smartphone applicatie gelinkt aan een stappenteller. Na elke week werd het aantal stappen geëvalueerd en werden de patiënten aangemoedigd om het aantal stappen per dag te verhogen. Deze resultaten werden vergeleken met een controlegroep waarin patiënten met OSA enkel behandeld werden met continue positieve luchtwegdruk (CPAP). Dit is tot op de dag van vandaag nog steeds de meest effectieve therapie voor OSA maar CPAP alleen schiet tekort om deze patiënten voldoende fysiek actief te maken. Na een periode van 12 weken werd in de telecoaching groep een verhoging van het aantal stappen per dag waargenomen. We konden concluderen dat CPAP gecombineerd met de telecoaching procedure mensen met OSA kan aanzetten om meer fysiek actief te zijn. Verder zagen we een duidelijke verbetering in de levenskwaliteit, meer bepaald op het vlak van energieniveau. Ook was er een duidelijk verschil waarneembaar in de functionele inspanningscapaciteit, wat aangeeft dat deze mensen wel effectief een klinisch belangrijk verschil opmerken.
Choose an application
Obstructief slaapapneu is een aandoening waarbij de luchtweg dichtvalt gedurende de slaap. De slaap wordt hierdoor meermaals onderbroken om het adempatroon te herstellen. Dit heeft een weerslag op verschillende aspecten van dagelijks leven van de patiënt waaronder toegenomen slaperigheid overdag, verminderde cognitieve functie, depressie en een daling in de kwaliteit van leven. Ook de fysieke activiteit is verminderd. De diagnosering gebeurt aan de hand van een polysomnografie waarbij men verschillende slaapparameters analyseert. Een van deze parameters is de apneu-hypopneu index (AHI), dit is een meting van het aantal apneus en hypopneus die een persoon doet gedurende een uur slaap. De diagnose van matig tot ernstig slaapapneu wordt gesteld wanneer de AHI ≥15/ uur slaap. De aangewezen therapie hiervoor is continue positieve luchtdruk (CPAP) gedurende de nacht, waarbij de luchtweg wordt opengehouden door een positieve druk te creëren. Er is reeds aangetoond dat deze therapie positieve effecten heeft op de verschillende aspecten. Echter er werd geen of maar een minimaal effect gevonden op fysieke activiteit. In deze studie hebben we de relatie tussen fysieke activiteit en obstructief slaapapneu bekeken. Daarnaast hebben we onderzocht of een telecoaching programma een geschikte interventie zou zijn. Een lager aantal stappen werd gevonden in vergelijking met een gezonde populatie. Er werd ook een correlatie gevonden met tijd gespendeerd ≥3 metabolisch equivalent van een taken (METs). Uit de eerste resultaten lijkt telecoaching een positieve invloed te hebben op de fysieke activiteit, hoewel dit niet werd gezien in alle gevallen. Verder onderzoek is nodig.
Listing 1 - 10 of 12 | << page >> |
Sort by
|