Listing 1 - 4 of 4 |
Sort by
|
Choose an application
Deze masterproef gaat de samenhang na tussen enerzijds de manier waarop individuen structuur aanbrengen in een ogenschijnlijk willekeurige verzameling stimuli en anderzijds hun positie op bepaalde persoonsvariabelen. De centrale onderzoeksvraag van deze masterproef luidt: 'Kunnen persoonsvariabelen een verklaring bieden voor inter-individuele verschillen in categorisatie?'. De onafhankelijke variabele in dit onderzoek is categorisatie. Categorisatie wordt nagegaan met een vrije sorteertaak, waarbij twee maten de inter-individuele verschillen kwantificeren: het aantal groepen waarin deelnemers de stimuli verdelen en de mate waarin de deelnemers bij het groeperen trouw blijven aan de similariteitsstructuur die de stimuli onderligt. Verder onderkennen we zeven onafhankelijke variabelen: vier trekvariabelen (need for cognition, need for closure, preference for consistency en preference for harmony) en drie toestandsvariabelen (valentie, arousal en dominantie). Voor de meting van deze variabelen werden vragenlijsten gebruikt, behalve voor preference for harmony, waar een computertaak werd gebruikt. Uit de resultaten blijkt dat de inter-individuele verschillen in aantal groepen stabiel zijn over verschillende stimulussets, terwijl de inter-individuele verschillen in simplicity dat niet zijn. De ingesloten persoonsvariabelen kunnen geen verklaring bieden voor deze inter-individuele verschillen, maar er werd wel interessante samenhang gevonden tussen sommige persoonlijkheidsvariabelen. Namelijk een negatief verband tussen need for cognition en need for closure, een positief verband tussen preference for consistency en need for closure en een negatief verband tussen preference for harmony en need for cognition. In de discussie worden deze bevindingen teruggekoppeld aan de literatuur en worden sterktes en zwaktes van het onderzoek beschreven, gekoppeld aan enkele suggesties voor vervolgonderzoek. We kunnen besluiten dat deze masterproef een brug opent naar verder onderzoek over inter-individuele verschillen in categorisatie, waarbij alle opties nog open staan om een link te vinden tussen persoonlijkheid en categorisatie.
Choose an application
Age, gender and race are by many researchers referred to as the three primitive categories used when you perceive others. Kurzban, Tooby and Cosmides (2001), however, doubt the status of race as a primitive category. In their 2001 study, they argue, on the basis of six experiments, that race is a byproduct of categorizing in terms of coalition. In this master's thesis, we replicated the study of Kurzban et al. (2001) to ascertain whether the same effect can be observed. By replicating the experiment of Kurzban et al. (2001), we wanted to examine the status of race. A first - high powered - replication study was conducted in the USA. A second replication study was performed in Flanders. The methods and materials of both replications were the same; only the adopted language differed. In the two conditions of both experiments, participants first saw a discussion between two basketball teams on the basis of written sentences and photographs of the players. In the instructions preceding the conversation, participants were asked to form an impression of the players. After this first phase, the participants were presented with a short distractor task. In the last phase of the experiment, a surprise recall task followed where the participants had to match the right photograph and sentence from the first phase again. The difference between both conditions was that in the first condition, also called the verbal cue condition, participants could only use the verbal utterances the players made to determine team membership. However, in the second condition, the visual cue condition, team membership was indicated by means of different t-shirt colors (grey and yellow) so participants could not only use verbal cues but also visual cues. In the last phase of the experiment, participants obviously made a lot of errors, i.e. a mismatch between a sentence and a photograph. Four types of errors were possible (same team same race, different team same race, same team different race and different team different race), wherefrom two scores (coalitional encoding and racial encoding) could be derived. These errors and scores are essential when analyzing the results. In the USA study, we observed the same effect (but with lower effect sizes) as Kurzban et al. (2001), that is a decrease in racial encoding and an increase in coalitional encoding when visual cues (i.e. different t-shirt colors) are present. In the Flemish study, we observed a similar effect for coalition encoding, but an insignificant effect for racial encoding. This insignificant effect could be due to the low power of the study (the sample size was too small). Another hypothetical explanation could be the difference in social context, as blacks have another status in America than in Europe/Belgium.
Choose an application
In deze masterproef trachten we vat te krijgen op het proces onderliggend aan het combineren van bestaande woorden tot een nieuwe betekenis. Meer bepaald maakten we gebruik van conjuncties. Een conjunctie is een combinatie van twee zelfstandige naamwoorden, waarbij één naamwoord in een betrekkelijke bijzin wordt gevoegd (bijvoorbeeld SPORTEN DIE OOK SPELLEN ZIJN). Eén van de belangrijkste vragen omtrent conceptuele combinatie is hoe de constructie van een conjunctie gebeurt op basis van de twee bestaande categorieën (constituerende categorieën). In de traditionele literatuur proberen onderzoekers via regressie-analyses inzicht te verwerven in hoe deze conceptuele combinatie tot stand komt. In deze regressieprocedure maken onderzoekers gebruik van typicaliteiten ten opzichte van de constituerende categorieën om typicaliteit ten opzichte van de conjunctie te bepalen. Uit deze resultaten komt telkens een non-commutativiteit- en dominantie-effect naar voren.Het huidig onderzoek maakt gebruik van categorisatiedata in plaats van typicaliteitsdata. Naar onze mening sluit deze benadering meer aan bij het dagelijkse leven, aangezien mensen bijvoorbeeld zelden zeggen dat tennis voor 70% een SPEL is. Ze benoemen het als SPEL of niet. Om deze categorisatiedata te analyseren, maakten we gebruik van een multidimensioneel IRT model (Whitely, 1980) dat geïnspireerd is door de drempeltheorie (Hampton, 1995, 2007), in plaats van de traditionele regressieprocedure. In tegenstelling tot de traditionele regressieprocedure, die de typicaliteiten ten opzichte van de constituerende categorieën als gegeven veronderstelt, laat het model toe twee latente dimensies af te leiden uit de categorisatiedata waarvan we nagaan of ze overeenstemmen met de constituerende typicaliteiten.Eerst en vooral onderzochten we of we de non-commutativiteit- en dominantie-effecten die traditioneel met typicaliteitsdata in een regressie-analyse worden verkregen (Hampton, 1997) konden repliceren met Nederlandstalig materiaal. Dit bleek het geval. Vervolgens toonden we aan dat dezelfde procedure met categorisatiedata gelijkaardige resultaten oplevert. Op basis van deze bevinding kunnen we aannemen dat categorisatiedata geschikt zijn om lidmaatschap in een conjunctie te benaderen. Het binaire karakter van deze maat brengt daarbovenop de data binnen het bereik van een nieuw soort model om conjuncties te bestuderen, met name het multidimensioneel IRT model (Whitely, 1980). De toepassing van dit model laat toe de typicaliteiten ten opzichte van de constituenten af te leiden uit de categorisatiedata. Daarenboven vertoont dit model eveneens non-commutativiteit en dominantie. Deze resultaten verlenen bijkomende credibiliteit aan het multidimensioneel IRT model in het bijzonder en de drempeltheorie in het algemeen als geschikte benaderingen van categorisatie.
Choose an application
Mensen delen de wereld rondom zich op in categorieën. De mentale representaties van deze categorieën, onze concepten, omvatten een geheel aan kennis die ervoor zorgt dat niet elk object, persoon of situatie volkomen nieuw is maar dat we deze kunnen relateren aan eerder opgedane ervaringen. Verschillende theorieën over conceptrepresentatie werden doorheen de jaren ontwikkeld, zoals bijvoorbeeld de prototypetheorie en de ideaaltheorie waarop we ons in deze masterproef zullen focussen. De prototypetheorie beweert dat mensen voor alledaagse categorieën een concept als prototype hanteren, dat een beschrijving geeft van het statistisch gemiddeld categorielid terwijl de ideaaltheorie zegt dat mensen een ideaal bijhouden dat bestaat uit één of meerdere kenmerken waaraan een categorielid moet voldoen om het doel van de categorie te dienen. Het onderscheid van een concept als prototype of als ideaal blijkt niet absoluut te zijn en meer recent wint de idee dat mensen, afhankelijk van de aard van de context, een concept flexibel als een prototype en als een ideaal representeren. In deze masterproef gingen we met drie experimenten na in welke mate mensen verschillende representatievormen gebruiken naargelang de specifieke context. In experiment 1 en 2 presenteerden we aan de deelnemers een vragenlijst met een beschrijving van een ideaal en normaal categorielid voor verschillende categorieën. In experiment 1 moesten deelnemers aangeven welke van de twee beschrijvingen ze per categorie het meest typisch vonden, welke volgens hen het meest beantwoord aan de doelen van de categorie, en welke beschrijving ze zelf zouden kiezen. In Experiment 2 repliceerden we experiment 1 maar vroegen de deelnemers elke beschrijving op een LIKERT-schaal te beoordelen. We voegden twee extra vragen toe waarin we de deelnemers vroegen om aan te geven in welke mate het beschreven categorielid vaak voorkwam als lid van de categorie, en in welke mate het ideaal was. In Experiment 3 vroegen we deelnemers om per categorie, op basis van een set gegeven eigenschappen, zelf een ideale of normale beschrijving samen te stellen, om de validiteit van de oorspronkelijke beschrijvingen in experiment 1 en 2 te evalueren. Uit de resultaten concluderen we dat mensen zowel beschrijvende informatie als ideaalinformatie van een categorie gebruiken, afhankelijk van de taak. Mensen doen beroep op hun beschrijvende informatie of het prototype van een categorie in een klassieke categoriseringstaak zoals een typicaliteitsoordeel. Wanneer hen echter gevraagd wordt zelf een beschrijving te kiezen gebruiken de deelnemers hun ideaalinformatie van de categorie. Hieruit blijkt dat conceptrepresentaties van alledaagse categorieën rijker zijn dan zuiver het prototype en ook ideaalinformatie omvatten. Welke informatie mensen gebruiken in hun oordeel welk categorielid het best het doel van een categorie dient of welk categorielid het meest ideaal is, bleek niet eenduidig uit de experimenten. Mogelijk ligt de abstracte formulering van de doelenvraag en de idealenvraag aan de basis van deze ambigue resultaten.
Listing 1 - 4 of 4 |
Sort by
|